WAAROM ZIJN MINERALEN ZO BELANGRIJK VOOR ONS LICHAAM?


Mineralen zijn belangrijke componenten voor de gezondheid. Zonder de hulp van mineralen kunnen bijvoorbeeld vitaminen niet functioneren in ons lichaam.

Mineralen (ijzer) transporteren zuurstof door ons lichaam. Ze spelen ook een belangrijke rol bij de groei, instandhouding en herstel van weefsels. Mineralen zijn ook betrokken bij het samentrekken van spieren, het functioneren van de zenuwen en bij de energie huishouding.

Voor het goed functioneren van het lichaam zijn er TENMINSTE 20 mineralen noodzakelijk.

Aluminium
Antimony
Barium
Beryllium
Bismut
Boron
Bromide
Cadmium
Calcium
Carnitine
Cobalt
Cerium
Cesium
Chloride
Chromium
Dysprosium
Erbium
Europium
Fluoride
Gallium
Carbon (organisch)
Germanium
Gadolinium
Goud
Hafnium
Holmium
IJzer
Indium
Jodium
Koper
Lanthanum

Lithium

Lodine
Lutetium
Magnesium
Manganese
Molybdenum
Neodymium
Nikkel
Niobium
Phosphorous
Platina
Potassium
Praseodymium

Rhodium
Rubidium
Ruthenium
Samarium
Scandium
Selenium
Silica
Sodium
Strontium
Sulfaat
Tantalum
Tellurium
Terbium
Thallium
Thorium
Thulium
Titanium

Tin
Vanadium
Welfra(a)m
Ytrium
Ytterbium
Zilver
Zink
Zirkonium
 
Het lichaam kan wel vitamine D maken, maar het kan geen enkel mineraal maken. Bij een voldoende gevarieerde voeding zal er niet snel een mineralen tekort optreden. Een verminderde eetlust, een streng dieet of medicijn gebruik kan wel lijden tot een mineralen tekort.

Vermoeidheid is hierbij het eerste signaal.

Hier zijn ekele mineralen, waarbij ik U de uitleg geef over de: Omschrijving, Eigenschappen en Symptomen bij een tekort.


Borium
Calcium
Chloor
Chroom
Fluor
Germanium
IJzer
Kalium
Kobalt
Koper
Magnesium
Mangaan
Molybdeen
Selenium
Silicium
Vanadium
Zink

BORIUM

Onderzoek toont aan dat borium aan de lijst met essentiële mineralen moet worden toegevoegd. Het wijst erop dat dit sporenelement verantwoordelijk is voor het in balans houden van de calciumspiegel in het lichaam. Op deze wijze zorgt deze stof mede voor de opbouw en instandhouding van sterke botten. Borium wordt tegenwoordig toegevoegd aan calciumpreparaten om botontkalking (osteoporose) te voorkomen. Ook helpt borium de kans op artritis te verkleinen. Men zegt dat borium het testosteron gehalte bij mannen verhoogd, daarom wordt het door bodybuilders en atleten vaak gebruikt om spieren op te bouwen. Boriumsupplementen worden meestal ingenomen in de vorm van natriumboraat.

Eigenschappen.
- Kan worden gebruikt om spieren op te bouwen.
- Uitwendige behandeling van bacterie- en schimmelinfecties.
- Borium is betrokken bij de stofwisseling van calcium, magnesium en fosfor.


Symptomen bij een tekort.
- Groeiachterstand
- Verhoogde uitwerking van stress op het lichaam.




CALCIUM

Calcium is het mineraal dat in de grootste hoeveelheid (ca. 1,5 kg) in het lichaam terug te vinden is. Van de totale hoeveelheid is 99% aanwezig in de botten en tanden. Calcium is een van de belangrijkste bouwstoffen van het skelet. Het resterende deel bevindt zich in de organen, het bloed en de spieren.
Calcium wordt in de spiercellen opgeslagen in bepaalde celorganellen (genaamd, het sarcoplasmatisch reticulum). Als er een zenuwimpuls van de hersenen naar een spier wordt gestuurd, komen daardoor de calciumionen vrij uit dit reticulum. Hierdoor spant de spier zich aan. Het mineraal is onmisbaar voor een goede hartfunctie en het speelt een rol bij de zenuwimpulsoverdracht. Calcium heeft ook een regulerende werking op de bloeddruk en het is betrokken bij bloedstollingprocessen.
Calcium is een macro element.


Eigenschappen.
- Helpt osteoporose voorkomen en de klachten in het beginstadium hiervan te behandelen.
- Wordt gebruikt tegen hoge bloeddruk.
- Wordt gebruikt tegen artritis.
- Houdt de huid gezond.
- Verlicht spierkramp in de benen.
- Nodig voor het doorgeven van zenuwimpulsen en spierfuncties.


Symptomen bij een tekort.
- Rachitis
- Osteoporose
- Zwakke botten en tanden
- Beenkrampen



CHLOOR


Chloor is noodzakelijk voor het vormen van maagzuur. Dit mineraal bevordert de reinigende werking van de lever zodat afvalproducten beter uit het lichaam verwijderd kunnen worden. Chloor helpt de longen bij de uitscheiding van koolstofdioxide en het is betrokken bij het transport van hormonen. Het mineraal onderhoud de gezondheid van gewrichten en pezen.

Voedingsmiddelen rijk aan chloor zijn keukenzout (NaCl), zeewier en olijven. De aanbevolen dagelijkse hoeveelheid chloor is niet bekend, er wordt wel geadviseerd niet meer dan 15 gram per dag te nemen. Chloor is een macro element.


CHROOM

Chroom is betrokken bij de HDL-cholesterol productie in de lever. Dit goede cholesterol heeft in tegenstelling tot het schadelijke LDL-cholesterol een positieve invloed op de gezondheid. LDL-cholesterol kan op de vaatwanden gaan zitten, wat hart en vaatziekten veroorzaakt. HDL-cholesterol kan deze aanslag van LDL-cholesterol verwijderen.
Chroom helpt bij het omzetten van koolhydraten tot energie. Het reguleert ook de opname van insuline door de lichaamscellen. Er zijn aanwijzingen dat mensen met een lage bloedsuikerspiegel (en dus ook suikerpatiënten) gebaat zijn bij extra chroom. Chroom is een spoorelement.


Eigenschappen.
- Kan mogelijk bij de regulering en de werking van insuline helpen.
- Verhoogt de algemene weerstand tegen infecties.
- Kan hongergevoel onderdrukken.


Symptomen bij een tekort.
- Betrokken bij verhoogde cholesterol en vetgehaltes in het bloed.



FLUOR

Fluor is aan veel tandpasta's toegevoegd. Fluor voorkomt tandbederf door het tandglazuur te verharden. Het draagt ook bij tot het behoud van sterke botten, omdat het de opname van calcium in het lichaam bevordert. Het beschermt tegen en behandelt osteoporose en kan hartklachten helpen voorkomen. Verder kan het verkalking van organen en spierskelet structuren voorkomen.
Fluor is een spoorelement.


Eigenschappen.
- Beschermt tegen tandbederf
- Beschermt tegen en behandelt osteoporose


Symptomen bij een tekort.
- Kan mogelijk leiden tot onvruchtbaarheid en bloedarmoede, hoewel dit verband nog steeds wordt onderzocht.
- Tandbederf
- Osteoporose



GERMANIUM


Germanium bewaart het evenwicht in het lichaam en kan daarom een hoge bloeddruk en een hoog cholesterolniveau verlagen. Het versterkt het afweersysteem en kan een pijnstiller zijn. Dit mineraal kan een antivirale, antibacteriële en een antitumor werking hebben en wordt daarom ook gebruikt als onderdeel van de behandeling van kanker. Het helpt bij een chronisch Epstein-Barr-virussyndroom. Ten slotte wordt germanium gebruikt bij de behandeling van HIV/AIDS.


Symptomen bij een tekort.
Waarschijnlijk een verminderde weerstand, maar dat is nog niet bevestigd.






IJZER


Chemisch element afgekort met de letters "Fe" met atoomnummer 26, atoommassa: 55,85 g/mol.
IJzer levert een belangrijke bijdrage aan het zuurstoftransport en de vorming van rode bloedcellen. IJzer is namelijk een onderdeel van de enzymen hemoglobine (in het bloed) en myoglobine (in de spieren) en andere enzymen. Verder is ijzer belangrijk in de energieproductie en het verhogen van de lichamelijke weerstand.

Vrouwen absorberen meer ijzer dan mannen, maar een ijzertekort komt meer voor bij vrouwen dan mannen. Dit heeft te maken met het bloedverlies tijdens de menstruatie. Ook de bloedaanmaak voor de foetus, borstvoeding, en het gebruik van een spiraaltje, doen een grote aanspraak op de ijzerreserves van een vrouw. Onderzoek heeft aangetoond dat vrouwen vanaf de pubertijd tot aan de menopauze een groot risico lopen op een chronisch ijzer tekort. Zo kan er bloedarmoede optreden. Klachten van vrouwen met ijzertekorten zijn: vermoeidheid, een bleke huid, ademhalingsmoeilijkheden bij inspanning, hoofdpijn, hartkloppingen, een gebrekkige eetlust en tintelende handen en voeten.
IJzer is een spoorelement.


Eigenschappen.
- Verbetert lichamelijke prestaties
- Kan helpen bij kinderen om leerproblemem te voorkomen.
- Vergroot de weerstand
- Kan bloedarmoede door ijzertekort voorkomen en genezen.
- Verhoogt energieniveaus
- Kan een rustige slaap bevorderen en houdt het energieniveau op peil


Symptomen bij een tekort.
- Bloedarmoede
- Bleekheid
- Vermoeidheid
- Kortademigheid
- Slapeloosheid
- Hartkloppingen
- Hoofdpijn
- Een gebrekkige eetlust
- Tintelende handen en voeten




KALIUM



Belangrijke taken van kalium zijn het regelen van de bloedsuikerspiegel en het op peil houden van de vochtbalans. Verder is kalium betrokken bij de zenuwgeleiding en de spierfunctie, het draagt zo dus ook bij voor een goed hartritme.
Kalium is een macro element.


Eigenschappen.
- Houdt de vochtbalans in de cellen op peil
- Stabiliseert de interne structuur van cellen
- Helpt samen met natrium de zenuwimpulsen geleiden
- Verhoogt atletische/sport prestaties
- Activeert enzymen die de energieproductie beheersen
- Voorkomt en behandelt een hoge bloeddruk


Symptomen bij een tekort.
- Braken
- Spierslapte en spierverlamming
- Spierpijn
- Overweldigende vermoeidheid

- Lage bloeddruk


KOBALT

Kobalt is een onderdeel van vitamine B12. Een tekort aan vitamine B12 kan komen door een gebrek aan kobalt. Dit mineraal is van belang voor de vorming van rode bloedcellen en kan dus bloedarmoede voorkomen.
Kobalt is een spoorelement.


Eigenschappen.
- Kobalt kan samen met vitamine B12:
- Myeline op peil houden, het vettige omhulsel dat de zenuwen beschermt.


Symptomen bij een tekort.
Er zijn geen speciale symptomen van een tekort aan kobalt, maar als bestanddeel van vitamine B12 kan mogelijk bloedarmoede het gevolg zijn van onvoldoende inname.




KOPER

Koper speelt een belangrijke rol bij de aanmaak van hemoglobine. Dit enzym komt voor in de rode bloedcellen, en bindt zuurstof in de longen zodat het zo in het bloed komt. Koper helpt bij de opbouw van eiwitten en enzymen en het mineraal helpt bij een goede werking van het zenuwstelsel.
Koper is een spoorelement.

Eigenschappen.
- Versterkt het immuunsysteem
- Werkt als antioxidant
- Kan mogelijk tegen hart- en vaatziekten beschermen.


Symptomen bij een tekort.
- Bloedarmoede
- Oedeem
- Breekbare botten
- Prikkelbaarheid
- Verlies van het smaakzintuig





MAGNESIUM

Magnesium wordt ook wel het antistress mineraal genoemd. Dit mineraal is een belangrijke voedingsstof voor de hersenen. Het verhoogt de weerstand tegen stress, depressies, spanningen en gaat geestelijke vermoeidheid tegen. Magnesium versterkt bovendien het geheugen en het concentratie vermogen. Verder is magnesium betrokken bij het vrijmaken van energie uit de voeding en het goed functioneren van het zenuwstelsel en de spieren. Ten slotte is dit mineraal betrokken bij het vormen van sterke botten en tanden en is het werkzaam als co-factor van B- en C vitaminen.
Magnesium is een macro element.


Eigenschappen.
- Nodig bij vele lichaamsfuncties, waaronder energieproductie en celdeling
- Essentieel voor het doorgeven van zenuwimpulsen
- Wordt gebruikt bij de behandeling van hoge bloeddruk.
- Herstelt en onderhoudt de lichaamscellen


Symptomen bij een tekort.
- Slap gevoel
- Vermoeidheid
- Nerveuze uitbarstingen
- Wispelturigheid
- Hyperactiviteit bij kinderen
- Laag bloedsuikergehalte
- Hartkloppingen




MANGAAN

Mangaan is betrokken bij de synthese van eiwitachtige stoffen, botten en kraakbeen. Mangaan is tevens een onderdeel van kraakbeen.
Een enzym superoxide dismutase (SOD) bevat mangaan, dit enzym beschermt het lichaam tegen vrije radicalen.
Een tekort aan mangaan uit zich in geestelijke en lichamelijke vermoeidheid.
Mangaan is een spoorelement.


Eigenschappen.
- Nodig bij de bescherming tegen vrije radicalen.
- Zorgt voor een gezond functionerend zenuwstelsel.
- Nodig voor de synthese van structurele eiwitten in het lichaam.
- Noodzakelijk voor een normale opbouw van de botten.
- Belangrijk voor de vorming van tyroxine (schildklierhormoon).
- Nodig voor de hersenfunctie.
- Nodig voor de stofwisseling van glucose.


Symptomen bij een tekort.
- Vermoeidheid.
- Slecht geheugen.
- Nerveuze prikkelbaarheid.
- Ataxie.
- Betrokken bij diabetes, hartkwalen en reumatische gewrichtsontstekingen.





MOLYBDEEN

Molybdeen speelt een rol bij het omzetten van koolhydraten en vetten in energie. Dit mineraal helpt bloedarmoede te voorkomen, doordat het de opname van ijzer en koper verbetert. Molybdeen gaat tevens tandcariër tegen. Molybdeen is een spoorelement.


Eigenschappen.
- Van wezenlijk belang voor de opname van ijzer in ons lichaam.
- Helpt tandbederf te voorkomen.


Symptomen bij een tekort.
- Onregelmatige hartslag.
- Onvermogen om urinezuur te maken.
- Prikkelbaarheid.



SELENIUM

Onderzoek heeft uitgewezen dat een groot aantal mensen een chronisch tekort heeft aan selenium. Selenium komt voor in het enzym gluthathionperoxidase, dit enzym heeft een sterke anti-oxidante werking. Verder helpt selenium bij het regelen van de bloeddruk, het verhoogt de weerstand en helpt het bij de afvoer van giftige metalen uit het lichaam. Ook speelt selenium een rol bij het vormen van coënzym Q10, een coënzym betrokken bij het omzetten van voedsel in energie.
Selenium is een spoorelement.


Eigenschappen.
- Stimuleert de weerstand.
- Wordt gebruikt bij de behandeling van artritis.
- Helpt tegen roos.


Symptomen bij een tekort.
Geen speciale symptomen, maar een tekort kan het gevolg zijn van diëten met veel fabrieksmatig bewerkte voedingsmiddelen.






SILICIUM

Silicium is te vinden in bindweefsel, haar en nagels. Deze stof komt tegenwoordig niet veel meer voor in de voeding. Enkele symptomen bij een gebrek aan silicium zijn zwakke broze nagels (die meteen afbreken) droog dor haar en rimpels. Rimpels kunnen ontstaan omdat dit mineraal nodig is voor het vormen van bindweefsel dat de huid van binnenuit ondersteunt.
Silicium is wel een spoorelement.


Eigenschappen.
- Het schijnt haaruitval te helpen voorkomen.

Symptomen bij een tekort.
Onbekend, maar zwakke nagels, breekbare botten en haar en een slecht uitziende huid kunnen symptomen zijn.









VANADIUM

Vanadium is een sporenelement waarvan het belang pas kort geleden bewezen is. Vanadium verlaagt een hoog bloedsuikerniveau door het effect van insuline op de cellen na te bootsen. Ook voorkomt het tandbederf en het ondersteunt de productie van rode bloedcellen. Het bevordert normale weefselgroei en vetstofwisseling. Ook verlaagt het de cholesterolopbouw in de bloedvaten en voorkomt het hartklachten en aanvallen.


Eigenschappen.
- Ondersteunt de productie van rode bloedcellen.
- Bevordert normale weefselgroei en vetstofwisseling.
- Verlaagt cholesterolopbouw in de bloedvaten.

Symptomen bij een tekort.
Niet bekend, maar men zegt dat diëten met een hoog gehalte aan vitamine C het vanadiumgehalte in het lichaam kan verminderen.


natuurlijke bronnen.
Goede bronnen van vanadium zijn: Vis, peterselie, radijs, aardbeien, sla en komkommer.
Vanadiumsupplementen zijn nog weinig verkrijgbaar, hoewel enkele nieuwe multivitaminen- en mineralensupplementen kleine hoeveelheden bevatten. Een voorbeeld hiervan is VEMMA.










ZINK

Zink speelt een rol in honderden biologische processen in het lichaam. Het is onder andere betrokken bij de synthese van DNA, RNA en hormonen (testosteron). Het mineraal is ook betrokken bij de vitamine A functie en bij het metabolisme van koolhydraten, alcohol en vetzuren. Zink werkt als co-enzym van het enzym superoxide dismutase (SOD), dat het lichaam tegen vrije radicalen beschermt. Zink is ook van belang voor het immuunsysteem. Symptomen van een te laag zinkniveau zijn: verminderde weerstand, haaruitval, vermoeidheid, witte plekken op de nagels, prikkelbaarheid, huidproblemen en een gebrekkige eetlust.
Zink is een spoorelement.


Eigenschappen.
- Verhoogt de weerstand.
- Houdt de zintuigen smaak, reuk en gezichtsvermogen in stand.
- Wordt gebruikt bij de behandeling van reumatoïde artritis.


Symptomen bij een tekort.
- Weinig eetlust.
- Groei achterstand.
- Lusteloosheid.
- Niet goed functionerend smaak, reuk en gezichtsvermogen.
- Verhoogde vatbaarheid voor infecties.
- Verminderd functioneren van de geslachtsklieren.
- Langzame genezing van wonden.

Dosering en natuurlijke bronnen.
Belangrijke bronnen van zink zijn onder andere: oesters, vis, (orgaan)vlees, groente, paddestoelen, volkorenproducten, melk, eidooier en gist.










VERGEET U VOORAL NIET HET ONDERSTAANDE NOG TE LEZEN, DAT IS OOK HEEL BELANGRIJK!!!!










De beroemde Nederlandse en Internationaal vermaarde medicus en scheikundige Herman Boerhaave (1668-1738) geeft in zijn “Elementa Chimiae” uit 1732 een indeling van alle in de natuur aanwezige stoffen.
Hij deelde de stoffen in naar hun herkomst:

• stoffen van dierlijke oorsprong
• stoffen van plantaardige oorsprong
• stoffen van minerale oorsprong

Plantaardig en dierlijk
Tegen het einde van de 18e eeuw realiseerde men zich dat de scheiding tussen plantaardig en dierlijk niet helemaal juist was. Men ontdekte dat sommige stoffen zowel in plantaardige als in dierlijke materialen voorkwamen. Vanaf die tijd hanteerde men een verdeling in organische (uit de levende natuur) en anorganische (minerale) stoffen. In die tijd geloofde men er heilig in dat de stoffen uit de levende natuur niet waren na te maken. Inmiddels weten we beter. Ureum was de eerste stof uit de levende natuur die uit anorganische elementen kon worden nagemaakt. Tegenwoordig kunnen we talloze “organische” stoffen in het laboratorium en op grote schaal namaken (synthetiseren).
De Franse geleerde Antoine Lavoisier (1743-1794) ontdekte dat de belangrijkste bouwstenen van de organische verbindingen (o.a. eiwitten, vetten en koolhydraten) bestaan uit de elementen koolstof, waterstof en zuurstof. Daarna ontdekte men al snel dat ook elementen als stikstof, zwavel, en fosfor incidenteel als bouwstenen voorkwamen.

De elementen
Elementen worden weer onderverdeeld in twee grote groepen op basis van het vermogen elektrische stroom te geleiden door de aanwezigheid van vrije elektronen.

• de metalen, geleiden elektrische stroom goed
• de niet-metalen, geleiden de elektrische stroom meestal niet, met uitzondering van koolstof dat in de vorm van grafiet elektrische stroom goed geleidt.

Naast de elementen koolstof, waterstof, zuurstof en stikstof heeft het lichaam ook een aantal anorganische elementen (kortweg mineralen genoemd) nodig voor het in standhouden van allerlei lichaamsfuncties.

Mineralen zijn onmisbare bouwstoffen voor het skelet, cellen en weefsels en zijn belangrijke componenten van enzymen, vitamines en hormonen. Opgelost in een waterige vloeistof hebben ze een regulerende functie bij het in standhouden van de vloeistofdruk in de cellen en het zuur-base evenwicht (de zuurtegraad, zie Appendix Chemie). Keukenzout (NaCl) opgelost in water splitst in de losse elementen natrium (Na) en chloor (Cl). We noemen dit soort zouten elektrolyten, omdat de losse elementen een positieve of negatieve elektrische lading hebben. In het voorbeeld van keukenzout is het element natrium positief en het element chloor negatief geladen. De geladen deeltjes noemen we ionen.

Het menselijke lichaam bestaat voor circa 4% uit mineralen. Dit is voor een volwassene van gemiddeld 75 kg 3,0 kg aan mineralen. Het lichaam is niet in staat minerale elementen aan te maken en deze moeten dus dagelijks met de voeding worden ingenomen. Ook mineralen zijn dus essentiële voedingsstoffen.
Tenminste 20 mineralen worden onmisbaar geacht in onze voeding. Deze vervullen ieder minstens één functie in het lichaam die van wezenlijk belang is voor het leven, de groei of de voortplanting.
Afhankelijk van het voorkomen in ons lichaam en de behoefte worden mineralen onderverdeeld in:

• Macro-elementen. Deze komen in relatief grote hoeveelheden in ons lichaam voor. Het lichaam heeft er meer dan 100 milligram (soms enkele honderden) per dag van nodig om alle lichaamsprocessen goed te laten functioneren. Calcium komt van alle mineralen het meest in ons lichaam voor. Het lichaam van een volwassene bestaat voor 2 % uit calcium. Bij een lichaamsgewicht van gemiddeld 75 kg komt dit overeen met 1,5 kg calcium. Bijna al dit calcium (meer dan 99%) bevind zich in het skelet. Macro-elementen zijn: calcium, fosfor, kalium, natrium, chloor, magnesium en zwavel.

• Micro-elementen of spoorelementen. Deze komen in veel lagere concentraties in het lichaam voor. Het lichaam heeft er minder dan 100 milligram per dag van nodig (variërend van enkele tot tientallen milligrammen). Het gehalte aan jodium in ons lichaam is slechts 0,00003 % (dit komt overeen met een hoeveelheid van 0,0225 milligram jodium). Het lijkt een te verwaarlozen hoeveelheid, maar voor de werking van de schildklier is het een zeer belangrijk en onmisbaar element. Micro-elementen of spoorelementen zijn: ijzer, zink, koper, mangaan, jodium, fluor, chroom, kobalt, seleen, molybdeen, silicium en vanadium

Een uitgebalanceerde voeding bestaande uit melk of melkproducten, vlees of vleesvervangers, vis, verse groente en fruit bevat voldoende van alle essentiële mineralen en spoorelementen. Naast de hoeveelheid van een bepaald mineraal in een voedingsmiddel is ook de beschikbaarheid ervan voor het lichaam van belang. Kan het lichaam het mineraal in de aangeboden vorm ook werkelijk gebruiken? Is het bijvoorbeeld goed oplosbaar in de lichaamsvloeistoffen. Verbindingen van de macro-elementen natrium en kalium zijn goed oplosbaar, terwijl calcium- en ijzerverbindingen minder goed oplosbaar zijn. Van deze verbindingen moeten we dus met de voeding meer binnen krijgen om hieruit de benodigde hoeveelheid te kunnen halen.

Daarnaast worden bepaalde elementen alleen maar goed door het lichaam opgenomen in combinatie met andere voedingsstoffen. De opname van ijzer gaat beter in aanwezigheid van voldoende vitamine C. Andere voedingsstoffen remmen echter weer de opname van mineralen. De opname van calcium, ijzer en zink wordt geremd in de aanwezigheid van de stof tannine (een looistof aanwezig in thee) of de stof fytinezuur.

Fytinezuur (inositolhexafosforzuur, een stof die o.a. voorkomt in zilvervliesrijst) gaat zelf een complexe verbinding aan met deze mineralen, waardoor ze onoplosbaar worden en niet meer door het lichaam kunnen worden opgenomen. Ze worden dan ongebruikt weer uitgescheiden. Het lichaam heeft een kleine voorraad aan mineralen opgeslagen in de spieren, de lever en de botten. Bij een tekort worden deze aangesproken. Bij een groot aanbod van mineralen in de voeding wordt het overschot meestal zonder schadelijke gevolgen door het lichaam uitgescheiden.




Bronnen

[1]. Stryer, Lubert;- Biochemistry - fourth edition; New York: W.H. Freeman and Company
        (1995). ISBN 0-7167-2009-4
[2]. Sullivan, Karen; - Vitaminen & Mineralen - Eerste druk; Antwerpen: Zetwerk (1998).
       ISBN 90-5495-144-3
[3]. Madigan, Michael T., Martinko, John M., Parker, Jeak; - Brock Biology of Microorganisms -
       Negende druk; New Jersey: Prentice-Hall (2000) ISBN 0-13-085264-3
[4]. Mathijssen, Eugene;- Beter weten is gezonder leven - Eerste druk; Hema (1998).
      ISBN 90389 0746x
[5]. Dr. C. Norman Shealy; - Encyclopedie van de Natuurlijke Geneesmiddelen - Eerste druk;
       Groningen: TextCase (1999). ISBN 3-8290-1713-8





Aan deze site kunnen geen rechten worden ontleend.
De inhoud is strikt informatief, evenutele fouten zijn voorbehouden.
Webmaster: Francisca Viënne

Disclaimer